Wat is jouw favoriete plaats?

Plaatsen hebben energie, sfeer, een bepaalde uitstraling en een eigen vibe. Om te zien of dat ook voor jou geldt, kun je even stilstaan bij de vraag of je ergens ter wereld een favoriete plek hebt. Natuurlijk kun je dan denken: welke moet ik kiezen? Misschien heb je er wel duizend.

Kies er dan voorlopig maar één. Je kunt deze oefening altijd nog eens herhalen voor een andere plek. Laat dus een plek in je opkomen waar je gewoon graag bent, of vroeger was, of toevallig maar één keer hebt bezocht.

Bijvoorbeeld tijdens die vakantie zag je die prachtige waterval. Het liet misschien wel een onvergetelijke indruk na. Maar het kan ook gewoon je achtertuin zijn, een park in de buurt, het vakantie-eiland waar je vroeger altijd naartoe ging, of iets heel anders. Roep gewoon een favoriete plek op waar je nu graag zou willen zijn.

Creëer een beeld – de geuren en kleuren, de hele ervaring – alsof je er daadwerkelijk bent. En bedenk dan voor jezelf wat er gebeurt als je op die favoriete plek bent. Hoe reageert die plek? Hoe reageert je lichaam?

Hoe voel je je op die plek? Misschien voel je plotseling rust, of ruimte, of absolute vrijheid, vitaliteit, of is het gewoon prettig? Wat doet deze plek met je? Natuurlijk kan het beeld ervan je helpen, misschien vanwege de schoonheid ervan, of misschien omdat je er goede herinneringen aan hebt.

Voel gewoon wat die plek tot wat ze is maakt. Maar daaronder voelt het misschien gewoon heel goed. Word jezelf bewust van het gevoel van deze plek, van de sfeer ervan.

De energie van de plek

Onder al die uiterlijke dingen schuilt een energetische component. Wat is het eigenlijk dat deze plek deze energie geeft? Wat laat deze plek je daar eigenlijk steeds weer doorheen zien? Jouw ervaring zegt waarschijnlijk ook iets over de bron van die plek, de essentie van die plek. Je kunt dus wat dieper in die plek duiken en je afvragen of die daadwerkelijk een eigen trilling heeft, of een kleur, of, nogmaals, een gevoel.

En terwijl je hier nu zit, kun je heel bewust aan deze plek vragen waar ze je toe uitnodigt. Wat laat ze je nu zien? Ook al ben je niet op die plek en is dit een oefening waarbij je van een afstand observeert, kan het toch een uitnodiging voor je inhouden. Het kan daadwerkelijk iets in je wakker maken.

Als je deze plek op deze manier voelt, waar krijg je dan ineens zin in, om het zo maar te zeggen? Wat gebeurt er? Wat is dus de uitnodiging, het effect? Wat je in feite doet, is even de trilling van die plek voelen en daarmee dezelfde trilling in jezelf doen ontwaken. Je resoneert; het is net als een stemvork. Als je veel tijd doorbrengt op dit soort plekken, kun je resoneren met veel verschillende trillingen, verschillende bronnen, verschillende bronnen van kennis. Het wekt iets in je op.

Nog een andere plek?

Laat deze plek even los en kies gewoon een andere plek. Misschien wel een heel andere.

Als je met een bos begon, kun je nu misschien voor de zee kiezen. Als je met een steencirkel begon, zou je een klein kerkje kunnen kiezen. Kijk, om zo te zeggen, gewoon welke plekken in je leven opvallen.

En visualiseer die plek ook voor je. En voel dat dit een ander effect heeft. Of hetzelfde effect, wat natuurlijk ook mogelijk is. Je stemt je opnieuw bewust af op de essentie van deze plek.

Wat is de trilling van deze plek? Hoe voelt het hier? Hoe voelt het hier voor mijn lichaam? Hoe voelt het om op deze plek te zijn? Je wordt niet die plek. Want je bent simpelweg niet die plek. Maar je kunt de informatie van die plek waarnemen.

En daar kun je dan ook iets mee doen voor jezelf. Denk er niet over na. Wees gewoon bij die plek en voel wat het in je naar boven haalt.

Nog een stap verder: stel dat deze plek een kernkleur had, een kerntrilling. Wat zou dat zijn? Wat drukt die plek eigenlijk uit? Bijvoorbeeld als je bij een klein bronnetje zit. Zou dat iets kunnen uitdrukken over oneindige beweging of over loslaten? Of een oude eik. Misschien laat het je zien hoe je kunt vertrouwen of ontspannen of loslaten of verbinding maken, en misschien is het voor jou iets heel anders.

Het hoeft niet altijd een mythische ervaring te zijn; het kan ook iets heel eenvoudigs zijn: ‘haha, eindelijk is er wat rust in mijn hoofd’. ‘Ik voel me gewoon opgelucht’. Het is wat die plek je laat zien, en het weerspiegelt waar je op dit moment in je leven staat. Voel dus gewoon wat de uitnodiging van deze tweede plek is.

En hoe vaker je het doet, hoe meer je eraan went en je ervan bewust wordt dat je met een plek kunt communiceren. Hoe meer je zo’n plek kunt binnendringen. En dan kun je steeds sneller aanvoelen wat die plek je te zeggen heeft: ‘O, ik zou het in mijn leven wel wat rustiger aan mogen doen. Of o, ik moet echt voor mijn eigen keuze gaan.’ Je kunt van die plekken van alles meenemen.

Je kunt ‘uit de plek stappen’ en jezelf van top tot teen vullen met je eigen licht en essentie.