Vaste lading loslaten

Voel eens of je een overweging hebt, die wel vaker terugkomt en waar je gewoon een beetje last van hebt. Bijvoorbeeld, misschien denk je heel vaak: ‘nou dat lukt toch niet’, of ‘ik ben eigenlijk niet goed genoeg’. Of het gaat om simpele dagelijkse overwegingen.

Ga maar even na. Welke overweging zou jij nu willen loslaten, waar ben je eigenlijk wel klaar mee? Voel waar die overweging zit. In je hoofd, in je buik, ergens anders, misschien is dat meteen duidelijk, misschien niet helemaal.

Dat geeft niet, want je kunt toch gewoon doorgaan en daar iets mee doen. En je kunt dus voor jezelf een roos visualiseren. Een roos is een oeroud symbool uit het Midden-Oosten, waar ook een zekere neutraliteit in zat en zit. We gebruiken dit symbool voor van alles.

Neem maar even tijd om die roos naar voren te halen.

Dan stuur je de lading van de overweging, of de overweging zelf ‘als zinnetje’, in de roos. Als een kleur, als een woord, als een gevoel, of als een soort grijzigheid. Voel maar hoe het voor jou gaat en hoe het voor jou is. Als de overweging in de roos staat, zet je een lading dynamiet in die roos.

 

En je laat hem op je uitademing ontploffen. Je blaast die hele roos met die overweging aan gruzelementen. Al het verband gaat eruit.

 

Voel wat dat doet. En dan laat je de resten van deze roos naar je zon gaan, en die brandt het wel verder weer schoon. Misschien voel je zelfs wat er uit vrij komt, wat er eigenlijk vast zat in die oude overwegingen.

 

En wat nu weer vrije energie wordt die jij kunt gebruiken. Nou, dan vul je je op met die zon. En je vult zeker de plek op waar jij de overweging hebt losgelaten. Neem je tijd

Hoe voelt dit voor je?

 

Laten we dit nog een keer doen. Dus je voelt nog een keer: ‘is er een overweging’, misschien een andere overweging, of een andere laag uit die vorige overweging. Met net een andere nuance erin.

 

En voel weer, waar voel je dat, wat is het? Gewoon een gedachte die je hindert? Misschien een oud perspectief waar je al je hele leven doorheen kijkt? Kan allemaal. Voel maar, waar heb jij nou zin om iets los te laten? En je zet een roos voor je weer. En je stuurt die energie van die overweging, van het oude perspectief, het oude plaatje waar je doorheen keek, waardoor jij de wereld zag.

Je zet het in die roos, en je knalt hem uit elkaar door een lading dynamiet erin te zetten en te ontploffen. Voel waar de energie vrij komt. Kijk welke energie er achter weg komt.

Welke kleur is dat? Welke lading is dat? Wat komt er weer vrij voor je? Laat het naar je zon gaan. Die brandt het helemaal schoon. Zet het in het nu.

En vul je weer op. Voel even na.

Door oude aannames, oude brillen waar je doorheen kijkt los te laten, en de energie ervan vrij te maken, door dat opblazen, ontstaat er nieuwe ruimte en ontstaat er ook weer nieuwe mogelijkheden om wat dan ook te doen. En door ze echt op te blazen, die overwegingen, haal je het verband eruit.

Als je bijvoorbeeld een overtuiging opblaast dat je altijd en overal verantwoordelijk voor moet zijn, dan komt er opeens ruimte voor wat anders. Misschien voor een beetje meer gemak, een beetje meer vrijheid. En soms ben je bewust waar je tegen aan hikt.

Wat zijn die oude perspectieven? En soms duurt dat een tijdje. Maar je kunt altijd voelen waar iets vitaal is of juist oud aan voelt. En dan kun je daar gewoon ook een roos zetten, en al dat oude in die roos laten gaan, zonder dat je precies weet wat dat is.

Rozen met lading blazen is een middel om niet heldere energie uit je systeem los te laten. Houd het vooral simpel en ga vooral niet nadenken, laat de energie het werk doen

Je kunt nog een keer nagaan. Heb je zelf nog een favoriet onderwerp waarover je oude beelden, oude perspectieven, oude gedachtes wil loslaten? Of misschien voel je in je lichaam, ‘oh hier zit wel iets echt vast’, nou dan doe je het met dit onderwerp of deze plek. En dan zet je gewoon weer een roos, twee rozen, je kunt ook een hele bos rozen tegelijk zetten, en je laat de oude energie erin, dynamiet eronder, en je knalt het uit elkaar.

Blaas het verband eruit. Eigenlijk kies je ervoor om de oude energie, oude perspectieven los te laten en zo ruimte te maken. Resten naar je zon, en je vult je altijd weer op met die zon.

Anders hou je een soort leegte over op de plek waar je loslaat. En er is geen bijsluiter die zegt dat je dat maar een keer per dag mag doen. Je mag het doen zo vaak je wil, en zolang je wil.

Voor nu zet je nog één roos, alle grijzigheid, serieuzigheid, je zet het gewoon in die roos, en je knalt hem uit elkaar. Voel hoe dat is, voel wat het doet. Soms voel je dat heel fysiek. ‘He he, dat lucht op’. En misschien vóel jij het wel anders, of zíe jij het vooral. In elk geval gaan de resten naar je zon.

Zon brandt het schoon, en je vult je tot slot van deze oefening helemaal op. Je hoofd, je schouders en je romp, bekkenbodem, benen, voeten. En als je zover bent, laat je concentratie weer gaan.