In het Geuldal, vlakbij de Nederlands-Belgische grens en ten noordwesten van Cottessen in de gemeente Vaals, ligt de Heimansgroeve: een voormalige steengroeve. Hier komen de oudste aan het oppervlak zichtbare gesteenten van Nederland aan de oppervlakte. De groeve heeft een kleine, steile rotswand met afwisselende lagen zandsteen en schalie, die door tektonische bewegingen zijn geplooid. Op verschillende zandsteenlagen zijn nog ribbelstructuren zichtbaar. Dit zijn sporen van afzetting in een ondiepe zee uit een ver geologisch verleden. Iets verderop, ten zuiden langs de Geul, toont ook de Cottessergroeve vergelijkbare oude formaties.

 

In 1910 ontdekte natuuronderzoeker Eli Heimans op deze locatie de eerste mariene fossielen, waaronder de soort Derbya (Orthotetes). Dankzij deze vondst konden geologen de gesteentelagen nauwkeurig dateren in het Onder-Namurien van het Carboon. Aanvankelijk werd de groeve ontgonnen voor de winning van materiaal voor de wegenbouw. In 1936 breidde geoloog Willem Jongmans de groeve verder uit om wetenschappelijk onderzoek te doen. De site staat bekend om fossiele afdrukken van planten en schelpen, die vooral goed zichtbaar zijn in de donkergekleurde schalielagen. Tegenwoordig is de Heimansgroeve beschermd als geologisch monument en in beheer bij de stichting Het Limburgs Landschap. Op het terrein bevindt zich een seismologisch meetstation dat lichte aardbevingen registreert.

 

Vanaf de parkeerplaats bij camping Cottesserhoeve is het ongeveer 500 meter lopen naar de Kleine Geul. Vervolgens leidt een vlak pad langs de rivier over nog eens circa 500 meter naar de vrijliggende rotswand. Het terrein bevat enkele oneffen en rotsachtige stukken, maar kent geen noemenswaardige hellingen of trappen. Bezoekers hebben directe toegang tot de gesteentelagen. Een informatiebord ter plaatse geeft toelichting op de geologische kenmerken van de groeve. De toegang is gratis en er zijn geen rondleidingen of speciale uitrusting vereist; wel wordt goed schoeisel aanbevolen vanwege de ondergrond.