Gelegen aan één van de statige straten van Haarlem ligt de St. Josephkerk, midden in een voornamelijk residentiële wijk. Het kerkgebouw toont neoclassicistische kenmerken, met een rode bakstenen gevel, spitsboogvensters en steunberen. Binnen valt vooral het verfijnde houtsnijwerk op. Deze bouwstijl sluit goed aan bij de kerkelijke architectuur die in de regio halverwege de 19e eeuw gangbaar was. In de directe omgeving bevinden zich bovendien andere bekende monumenten, zoals de Grote Kerk (St. Bavokerk), die samen het rijke architectonische erfgoed van Haarlem illustreren.

 

De St. Josephkerk werd gebouwd tussen 1841 en 1843 naar ontwerp van H.H. Dansdorp en behoort tot het type waterstaatskerken, kerken die met steun van de overheid tot stand kwamen. Het interieur bevat glas-in-loodramen van Jules Dobbelaere en twee zijaltaren die zijn gemaakt door Pierre Cuypers. Na het herstel van de bisschoppelijke hiërarchie in 1853 kreeg de kerk de functie van kathedraal van het bisdom Haarlem, totdat in 1898 de nieuwe Sint-Bavokathedraal werd voltooid. In de kerk bevindt zich een Mariakapel met een beeld dat in verband wordt gebracht met de begijnen, een religieuze gemeenschap die aan deze locatie verbonden was. De kerk is altijd in gebruik gebleven als parochiekerk en ontmoetingsplek voor de lokale katholieke gemeenschap en is in de loop der jaren meerdere malen gerestaureerd om het oorspronkelijke karakter te behouden.

 

De kerk is toegankelijk via de hoofdingang aan de Jansstraat, op ongeveer 120 meter afstand via een verharde looproute. Het pad is vlak en geschikt voor rolstoelen en kinderwagens, zonder trappen of obstakels. De toegang tot de kerk is gratis.